قالب وردپرس قالب وردپرس آموزش وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس
خانه » ♦ خانه و خانواده » انواع فلفل

انواع فلفل

انواع فلفل
انواع فلفل

سیاه، سفید، سبز، قرمز و دلمه ای. دارفلفل، هم شکوفه غلافی شکل درخت فلفل است که شبیه خوشه آویزان گیاه گندم است. اگر میوه نارس درخت فلفل را بچینند و خشک کنند، فلفل سیاه و رسیده خشک شده آن، فلفل سفید نام دارد. فلفل سیاه و سفید از لحاظ میزان مواد معدنی و ویتامینی به خصوص آهن، فسفر، کلسیم غنی هستند و در هر ۱۰۰ گرم از آن، حدود ۳۰۰ کالری انرژی وجود دارد. به دلیل وجود این میزان منابع حیاتی در فلفل سیاه، علاوه بر تقویت نیروی جنسی و رفع بی اشتهایی و ضعف عمومی بدن، به دلیل طبیعت بسیار گرم و خشک، نقش زیادی در کاهش سردی و رطوبت معده، درمان سوءهاظمه و نفخ معده دارد. فلفل سیاه از نظر طبیعت، از فلفل سفید گرم‌تر است، طعم تند و سوزاننده فلفل به دلیل ماده پیپرین است.
به نظر می رسد که فلفل قرمزِ تند سبب خرد شدن لخته های خطرناک خون در رگ ها می شود. مردم تایلند روزانه چندین نوبت فلفل قرمز تند را به عنوان چاشنی و ماده ای اشتهاآور مصرف می کنند. اثر فلفل قرمز تند، کوتاه مدت است، ولی مصرف مرتب و مداوم فلفل، سبب از بین رفتن لخته های خون می شود و به این علت مردم تایلند و هندوستان کمتر دچار بیماری انسداد شریان می شوند.
البته باید دقت داشت که اگر بعد از مصرف فلفل یا غذاهای ادویه دار دچار ناراحتی معده می شوید، بهتر است که از خوردن آنها خودداری کنید.
مهم ترین ماده مؤثره فلفل قرمز کاپسائیسین Capsaicin و ترکیبات مربوط به آن است که حدود یک و نیم درصد آن را تشکیل می دهد. این ماده اثر ضد درد موضعی بسیار قوی دارد و افزون بر این کاروتنوئیدها، ویتامین های A و C و اسانس های فرار که تعداد آنها در حدود ۱۲۰ گونه است دارد.
از پماد حاصل از عصاره فلفل قرمز برای رفع درد و اسپاسم عضلانی، روماتیسم، آرتریت و درد مزمن عضله کمر به کار می رود. البته ممکن است بعضی افراد نسبت به ماده مؤثره در فلفل قرمز حساسیت داشته باشند.
فلفل، گیاهی است بالارونده و نیمه انگلی که در حین بالا رفتن از درختان مجاور ریشه های اتفاقی از آن خارج می شود و به ساقه درختان مجاور می چسبد و از مواد غذایی درخت میزبان برای حیات خود استفاده می کند.
معمولاً ۹ ماه پس از ظهور گل ها، دانه های فلفل می رسد و آماده برداشت می شود. این گیاه در ۱۵ گونه و نوع مختلف وجود دارد. در سرتا سر خطه ای از چین، هند و سایر مناطق خاور دور، فلفل در استعمال خارجی به عنوان محرک و قرمزکننده پوست به کار می رود.
در مصرف داخلی نیز محرک اشتها، مُدر، بادشکن، ضدسم و برای رفع انواعی از مسمومیت های غذایی به کار می رود. فلفل برای گرم مزاجان مضر است، سینه و حلق را خراش می دهد و برای کبد و کلیه مضر است. زیاده روی در خوردن آن سبب افزایش ترشحات معدی، می شود و به همین دلیل مبتلایان به ناراحتی های معده نباید در خوردن آن افراط کنند، اما استفاده از آن به مقدار کم برای آنها مفید است. مصرف بیش از حد فلفل، به وجود آورنده تاریکی چشم است و برای بیماری های دستگاه گوارش و مجاری ادرار، بواسیر و سودا و کلیه و جراحات داخلی بدن ضرر دارد و باید با غذاهایی که طبیعت سرد دارند، خورده شود.
ترکیبات شیمیایی مهم فلفل سیاه: روغن فرار، پیپرین، پیپریدین، پیپریلین، پیپرولئین، پیپرانین و حدود صدها ماده شیمیایی دیگر.
اگر کمی پودر فلفل قرمز را ۲۴ ساعت در مقداری روغن زیتون خیس کنید و سپس آن را صاف کنید. از عصاره فلفل به دست آمده، می توانید برای درمان دردهای استخوانی و عضلانی به شکل موضعی استفاده کنید. فقط در نظر داشته باشید که از مالش زیاد این عصاره روی پوست خودداری کنید تا دچار سوزش و حساسیت پوستی نشوید.
چنانچه فلفل سیاه را در روغن زیتون بریزید و بجوشانید و از جوشانده صاف شده آن در محل درد یا فلج اندام ها و ناراحتی های عصب بمالید، مفید است.
توسط: دکتر تورج زرگرللهی سم شناس دارویی و دکترای گیاهان دارویی از امریکا و هلند

مطلب پیشنهادی

ژله به شکل نیمرو

طرز تهیه ژله به شکل تخم مرغ مواد لازم: ژله موز  نصف بسته شیر ولرم  …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *